چنان محو تماشایت شدن  با خواب یکسان است

که تا پا در خیابان می گذاری راه بندان است

صدایت لحظه ی زیبای آزادی ست ، آزادی

سکوتت اولین شب های جان فرسای زندان است

از آن روزی که رفتی تا همین امروزِ یخ بندان

" هوا دلگیر، درها بسته ،سرها در گریبان" است

نفس از گرمگاه سینه ام بیرون نمی آید

که دیواری شود در پیش چشمانم ، زمستان است

دهان هر که را می بویم از عشق تو نوشیده ست

نمی دانم خرابات است اینجا یا خراسان است

                                                                        محمدسعیدشاد